درد و دل |
||
•* پسری ازجنس باران •* *خیالش رابه زورق اندیشه اش نشانده * وغمناکی دلش رابااشک چشمانش * وشعاع حضورش برکرانه آسمان آبی نقاشی کرده * وسپیده صبح تمام هستی اش رادرجوداوتبخیرکرده ¸.•* وکلبه اش بارانی •*¨)¸.•* |
||
دوستان عاشق تنها |
|
|
وضعیت من در یاهو |
|
|
آمار وب |
|
كاربران آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS |
طراح قالب: |
 |
موزیک و سایر امکانات |
|
|
||
|
سلام دوستان گلم امیدوارم هر جا که هستین شاد و سرحال باشین جا داره از تمامی دوستان گلم که در این مدت منو تنها نذاشتن و با نظرات شیرین خودشون منو خوشحالم کردن یه تشکر اساسی بکنم از تمامی شما عزیزان التماس دعا دارم امیدوارم که در کلبه بارانی این حقیر به همگی شما دوستان خوش گذشته باشه انشاالله بنا به دلایلی من دیگه نمیتونم در خدمت دوستانم باشم و تصمیم گرفتم امروز آخرین اپم رو واستون بزارم امیدوارم که همگی خوشتون بیاد. اگه خوبی بدی از من دیدین به بزرگواری خودتون ببخشید (( بگذارید و بگذرید ، ببینید و دل نبندید ، چشم بیندازید و دل نبندید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت))
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 13:48 | | ||
|
|
||
دوست داشتن از عشق برتر است. عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی. اما دوست داشتن پیوندی خود اگاه و از روی بصیرت روشن و زلال. عشق بیشتر از غریزه آب میخورد و هر چه از غریزه سر زند بی ارزش است. دوست داشتن از روح طلوع میکند و تا هر جا که یک روح ارتفاع دارد دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می یابد. عشق در قالب دلها ، در شکلها و رنگهای تقریبا متشابهی متجلی میشود و دارای صفات و حالات مظاهر مشترکی است. اما دوست داشتن در هر روحی جلوه ای خاص خویش دارد و از روح رنگ میگیرد و چون روح ها بر خلاف غریزه ها هر کدام رنگ ،ارتفاع، بعد ، طعم و عطر ویژه خویش دارند می توان گفت که به شماره هر روحی ، دوست داشتنی هست. عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست و گذر فصل ها و عبور سالها بر آن اثر میگذارد. اما دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج ،زندگی میکند و بر آشیانه بلندش روز و روزگار را دستی نیست. عشق در هر رنگی و سطحی با زیبایی محسوس ، در نهان یا آشکار رابطه دارد چنان که (( شوپنهامر)) میگوید: (( شما بیست سال بر سن معشوقتان بیفزائید آن گاه تاثیر مستقیم آن را بر احساستان مطالعه کنید)) اما دوست داشتن چنان در روح غرق است و گیج و جذب زیبایی های روح که زیبایی های محسوس را به گونه ای دیگر میبیند . عشق طوفانی و متلاطم و بوقلمون صفت است، اما دوست داشتن آرام و استوار و پر وقارو سرشار از نجابت. |
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 10:48 | | | ||
|
|
||
گفتم بمان و بگذار حضورت روشن کند شب های بی کسی و تنهایی ام را.. گفتم هم نفسم شو در لحظه های بی هم نفسی... گفتم در روزگاری که عشق بازیچه دست این و آن شده دوستم داشته باش.... گفتم لحظه ها و ثانیه ها را میخواهم تنها برای با تو بودن... برای به یاد تو بودن.. و تنها برای زمزمه کردن نام تو...... گفتم نرو برای ماندنت اصرار کردم... برای ماندنت از واژه ها کمک گرفتم...برای ماندنت دوستت دارم را در عمق چشمانم حک کردم اما تو ندیدی... نخواستی که ببینی... نخواستی که لمس کنی حس ناب با هم بودن را و تنها اجازه دادی که تصویر مبهم لبخندت روزگار یخ زده ی پس از تو را گرم کند گفتم که من چیزی برای بخشیدن به تو ندارم، جز دلی که عشق تورا سایه بان خانه اش کرده و وجود تو را مهمان همیشگی اش....... و تو قلبم را پذیرفتی تا زیر پاهایت بگذاری و تنها رد پاهایت برایم به یادگار ماند... نمیگویم پس از تو زنده نخواهم ماند اما زندگیم دیگر هیچ شباهتی به آدمیان دور و برم نخواهد داشت
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 12:16 | | | ||
|
|
||
|
به هنگام جدایی هر کسی اندیشه ای دارد جدایی دست بی رحمی است در تاراج دلتنگی یکی شاد است از راهی شدن تا شهر رویاها یکی هنگام رفتن هیچ نشناسد سر از پایش یکی دیگر دلش خون است و در دل خنجری دارد یکی مشتاق رفتن بهر دیدار عزیزانش یکی از شوق میخندد، یکی پیوسته می بارد یکی خرسند از دل کندن است و تشنه رفتن یکی حیران و سرگردان خیال دیگری دارد یکی با چهره ی آرام می گوید : خداحافظ !! یکی دیگر سکوتش ارزش والاتری دارد ! یکی وقت جدایی طاقتش کم می شود اما یکی بر شانه های خسته اش کوه غمی دارد.... خداوندا!! ....... خداوندا جدایی را ز راه عاشقان بر دار تو میدانی جدا گشتن چه درد مبهمی دارد..
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 9:36 | | | ||
|
|
||
|
کدام گوشه ی دنیا نهفته روی چو ماهت اله من ز که پرسم نشان یوسف چاهت
چقدر ناز غزل را کشیده ام که سراید تمام سوز دلم را ز دوردست نگاهت
به کوچه های عبورت چقدر اب بپاشیم یواشکی من و این چشم های مانده به راهت
هنوز می رسد از لا به لای این همه تقویم صدای ندبه و زاری ز جمعه های پگاهت
چه قصه ها که شنیدم ز کودکی ز ظهورت نیامدی و شدم خود چه قصه گوی پر اهت
چقدر هلهله دارد طنین سبز طلوعت چقدر همهمه دارد گدای این همه جاهت
چگونه جان بسپارم به پای سرخ ظهورت به وقت گفتن این شعر و یا رکاب سپاهت
شکسته بال عروجم ز تیرهای معاصی خدا کند که نیفتم ز دیدگان سیاهت
تمام شهر و محل را سپرده ام که بگویند به هر کجا که تو هستی خدا به پشت و پناهت
دعاترین دعاها همین دعای نگار است امان بده که بمیرم به پای بقیت الاهت
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 16:31 | | | ||
|
|
||
|
به یاد عاشقی به یاد عاشقی رسوا به نام عشق می خوانم برای یک دل شیدا به نام عشق می خوانم اگر چه مستی عاشق شدن از یادها رفته ولی من مست و بی پروا به نام عشق می خوانم به دورانی که لیلی ها و مجنون ها همه افسانه ایی در قصه ها هستند چو مجنون در پی لیلا به نام عشق می خوانم به جای تیشه ی فرهاد با ساز صدای خود فرو ریزم ستون بیستون قلب های خفته در خواب خوش شیرین و جای این همه دلدادگان خفته ی خاموش، من تنها به نام عشق می خوانم در این بیداد بی دردی در این دنیای نامردی در این دنیا که دیگر از صفای عشقبازان رد پایی نیست به یاد پاکی دل ها به نام عشق می خوانم زمانی شاعران در وصف شور انگیز دلداران غزل ها می سرودند و به مجلس های بزم و عیش می خواندند و من اکنون به یاد آن همه دلدادگی ها، دلربایی ها به نام عشق می خوانم
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 0:15 | | | ||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 سلام خدمت دوستان بسیار گلم فرا رسیدن نوروز باستانی رو به
فرد فرد شما عزیزان تبریک میگم و امیدوارم که سال بسیار خوبی
 همراه خانواده داشته باشین عید همگی مبارکو بابت این چند وقتی که اپ نکردم از همه دوستان عذر میخوام
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 11:54 | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||
|
به نام خدا
از بودن خسته ام. از درک واژه ی حیات ناتوانم.در اندوه خویش غرق شده ام .سرشار از تکرارم در این سکون زندگی. سر گردان وبی پناه بر روی دایره ی کم رنگ خلقت درجا میزنم . به نگاه آفتاب مشکوکم چرا که روزی بی رحما نه بر خورشید عالم تا ب خیره شده بود. از زلالی وصداقت آ ب بی زارم چرا که به شفافی نگاه عباس رحم نکرد.خدایا صبورا مهربانا چهل روز است که از عاشورا میگذرد قلب جها ن دیگر نای تپیدن ندارد. پس غیرت آسمان کجا رفته؟ زمین چقدر گستاخانه هنوز به زندگی ادامه میدهد. یک اربعین از اوج نامردی میگذرد. یک اربعین است که سر امام مظلومیت بر نیزه رفت و آسمان دیده و زمین تاب آورده. در سکوت وهم انگیز خیال بغض دلم میشکند گریه امان نگاهم را بریده است. قلبم در سینه پرپر میزند و مظلومیت عباس و اقتدار علی اصغر را آه میکشد. خداوندا اینک باز اربعین حسین آمده است. باز عرق شرم پیشانی انسانیت را نمناک کرده است . باز بشر از وجود خویش خجالت زده میشود. و باز مثل همیشه امام رئوف و مهربان ما حسین بن علی نگاه بخشایشگر خویش را بر بشر میتاباند و بر حاجات ما آمین میگوید. دلم دیگر از داغ علی اصغر مرده است حالا چگونه این دل میتواند در تولد دوباره زمین لبخند بزند؟ کدام تولد؟ کدام زندگی؟ کدام امید ؟ اصلا مگر میشود بعد از حسین به زندگی ادامه داد؟ نه نمیشود............ زندگی ما بعد از حسین عین محکومیت است. ای کاش از خجالت آب میشدیم تا هیچ گاه روی سیاه ما بر نگاه مادرش زهرا نیفتد. آخر هیچ جای دنیا این رسم امانت داری نیست. هیچ جای جهان این رسم اربا ب و بندگی نیست. بیایید به تمام دنیا فخر بفروشیم برای داشتن چنین اربابی . بیایید آن طور که باید لطفش را پاس داریم و حرمتش را نگاه داریم . برای خوندن زیارت اربعین به ادامه مطلب بروید
|
||||||||||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 9:27 | | | ||||||||||
|
|
||
|
گنجشك پر رضا پر .... مثل ِ يك بازي خيلي ساده من پر شدم به همين راحتي !
خدا نصيب هيچ كي نارفيق نكنه؟!!!
ديگه تو اين عشق از اين نوع رنج خسته شدم رنجي كه حقِ من نيست از دردِ دلي گريه ميكنم كه حق من نيست به مرگي جان ميدهم كه حق من نيست خسته ام ! خسته ام از تكرار اين حرفها .... هيچ چيز اين زندگي پايدار نيست حتي بودن و نبودن ما هيچ چيز اين زندگي ماندني نيست حتي نگاههاي سرد ما هيچ چيز اين دنيا بودني نيست حتي تنهايي شبهاي ما اكنون من زخمي تر از هميشه از دردِ دل سپردن سر خورده ام از عشق در انتظار مردنم و به عنوان حرف آخر: خداحافظ خداحافظ خداحافظ خداحافظ حرفهای ما هنوز ناتمام تا نگاه می کنی وقت رفتن است باز هم همان حکايت هميشگی پيش از آنکه با خبر شوی ناگهان چه زود دير می شود .......... اگر قرار بود بمانم خاطرات تلخ و شيرين همواره دوستت خواهم داشت همواره دوستت خواهم داشت تو، تنها عشق من اميدوارم زندگی به کام تو باشد همواره دوستت خواهم داشت آه! همواره دوستت خواهم داشت
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 8:35 | | | ||
كلاغ پر |
|
||
|
ای مهربان ترین بگذار از مهربانی نگاهت سخن بگویم٬ از چشمهایت که شبها تا صبح پای گهواره من بیخوابی کشیده است، از بزرگواری دستهایت سخن بگویم که از جور زمان پینه بسته! یا از....... مادر و پدر مهربان من !! اجازه بدهید شانه هایتان را نوازش کنم، شانه هایتان را که روزی مرا به دوش میگرفت و اینک از نا مهربانی ایام خمیده است ای پدر ،، ای مادر، ای معناهای محبت، دوستتان دارم ، زیباترین واژه ها را در کنار هم مینشانم و با زنجیر عاطفه آنها را پیوند میدهم تا رسا ترین و لطیف ترین جملات شود و آنگاه آنها را به شما هدیه کنم ای مادر!! ای سپید ترین شکوفه بر تن درخت گیلاس ای پدر !! بهترین ترانه بر لب رود شما وسیعترین اقیانوسی هستید که روزگار تا به حال به خود دیده است چون سینه هایتان آنقدر پر پهناست که هفت آسمان درد در آن میگنجد پس ای محکمترین تکیه گاههای من !!! با من بمانید ، دوستتان دارم آنگونه که........
|
||
|
[+] نوشته شده توسط رضا در 17:25 | | | ||
|
|
||
|
<-PostContent->
|
||
|
[+] نوشته شده توسط <-PostAuthor-> در <-PostTime-> | | ||